Wszyscy to znamy.
Nie masz sił na podniesienie się z łóżka, drżysz na myśl o codziennych czynnościach, stresuje Cię dosłownie wszystko, ale…
Kortyzol we krwi jest w normie lub poniżej normy!
Jak to się dzieje?! Czy to w ogóle możliwe?!
Przecież masz rację, że kortyzol to hormon stresu. Więc jak stresu jest dużo, to kortyzolu także powinno być dużo we krwi. Prosta logika, prawda?
W takim razie, dlaczego to co czujesz jest niewymierne do wyniku poziomu kortyzolu z krwi?
Pytań nieustannie dużo i zero możliwości, aby to połączyć. Mało tego, dochodzi dodatkowa ogromna PRESJA, bo przecież najwyraźniej czujesz coś, czego… nie powinno być?
Zatrzymaj się we wnioskach!
Twoje ciało właśnie ma Ci do przekazania bardzo wiele informacji! Niestety, nie są one popularne i na wyciągnięcie ręki.
1. Twoje ciało potrzebuje kortyzolu w ściśle określonej ilości.
No dobra, ręka w górę kto uważał kortyzol za „ten zły”? Prawda jak zawsze, leży pośrodku. Kortyzol jest niezbędny dla naszego zdrowia, ponieważ pomaga zarządzać gospodarką energetyczną organizmu. Bez kortyzolu nie przeżyjemy. Problemy pojawiają się, gdy jest go za dużo… lub za mało.
2. Twoje ciało potrafi magazynować kortyzol w tkankach ciała. Poziom „w normie” nie oznacza, że nie masz w ciele przepakowania stresem.
Szok, prawda? Fizjologia jest bardzo skomplikowana i uproszczenie „dużo kortyzolu = dużo stresu” stanowi koszmarne zagrożenie postrzegania własnego zdrowia. A to z niczym dobrym się nie wiąże. Ciało adaptuje się do ilości hormonów, a gdy nie jest w stanie pomieścić więcej… pakuje w tkanki, jak w materiał zapasowy, skąd może działać aktywnie hormonalnie! I to wyrównujemy w Psychofitnessie!
3. Poziom kortyzolu z krwi nic nie mówi o Twoim stanie emocjonalnym.
Ok, na koniec mamy brutalną prawdę. Poziom kortyzolu w sytuacji natychmiastowo stresowej mierzy się w warunkach laboratoryjnych u istot, które nie są w stanie poinformować o samopoczuciu (np. zwierzęta, małe dzieci w badaniu wpływu separacji). Warunek? Poziom musi być zmierzony natychmiast, albo stanie się niewiarygodny.
Ciężko sobie wyobrazić, że w czasie konfliktu z partnerem pobiegniesz do laboratorium zbadać poziom kortyzolu, prawda?
Przecież doskonale wiesz, że jesteś zdenerwowana lub zestresowana. A to w aspekcie hormonalnym jest po prostu stres. Sytuacja zmienia się w przewlekłym stresie – gdzie hormonu stało się za dużo aby zmetabolizować i ciało musi go sprytnie „upchnąć”. Do tego w zależności od problemów (lęk, PTSD, depresja) może dojść do destabilizacji funkcjonowania osi stresu wydzielającej hormony stresu (oś HPA), a kortyzol może być nawet poniżej normy!
Badanie kortyzolu w stresie to scam?!
Jak widzisz – nie zawsze chodzi o obniżenie kortyzolu i nie warto się na to nabrać. Badania kortyzolu mają ogromny sens kliniczny, jeśli są połączone przez lekarza z obrazem zdrowia Pacjenta, ale powiem Ci szczerze – w psychologii z tego się nie korzysta po za wyżej wymienionymi przykładami w badaniach naukowych. To badanie naprawdę niewiele Ci powie o Twoim stanie emocjonalnym, szczególnie, jeśli wykonujesz je prywatnie.
To co mam zrobić?
Wziąć się za regulację stresu!
Regulacja stresu oznacza, że przywracamy równowagę funkcjonowania osi stresowej w fizjologiczny sposób. Fizjologiczny, czyli taki, który możesz wykonać samodzielnie za pomocą swojego działania, bez ingerencji substancji chemicznych.
Takim sposobem jest właśnie Psychofitness – został skonstruowany tak, aby regulować aktywność osi stresu, wyrównać ją gdy za ostro pracuje oraz podkręcić, gdy pracuje za słabo. Pomaga pokonać towarzyszące objawy takie, jak zmęczenie, chroniczna ospałość, trudność z podjęciem jakiegokolwiek działania, uczucie paraliżu emocjonalnego.
Nie ma się co dziwić – w końcu Psychofitness i ruch w jego zakresie to neurobiologiczna interwencja!
Reasumując:
- Badanie poziomu kortyzolu z krwi daje ogromną wartość kliniczną lekarzowi o funkcjonowaniu układu neurohormonalnego osi podwzgórze-przysadka-nadnercza oraz pomaga zdiagnozować ryzyko chorób na tle hormonalnym, niewydolność części mózgu prowadzącej do pobudzenia osi (podwzgórze).
- Badanie kortyzolu nie służy określeniu stanu emocjonalnego osób po za ściśle określonymi warunkami w badaniach naukowych.
- Jeśli masz takie badania – skonsultuj je z lekarzem.
